"Rozmowa Miszcza Organisty ze świętą Cecylią, czyli epopeja organistowska o tym, jak to droga przez ciernie do gwiazd prowadzi", jak sama nazwa wskazuje, inspirowana jest średniowieczną "Rozmową mistrza Polikarpa ze Śmiercią". Właściwie, to w początkowym fragmencie jest nawet jej parafrazą.

Ten mały "epos" opowiada o niełatwej drodze, jaką pewien organista-samouk został poprowadzony przez świętą Cecylię. Muzyk na wstępie opowieści modlił się o "wszech ludzi śpiew w kościele", ale nie wiedział, że bez pomocy świętej nie da rady rozśpiewać parafii. Popełniał bowiem wiele błędów, których nie był świadomy- dopiero św. Cecylia mu je wyjaśniła i pomogła zredukować. Naprawianie muzyki w kościółku zaczęło się od remontu organów, potem nastąpiła rezygnacja z nieliturgicznego repertuaru, następnie zamiana gitarowej scholki w prawdziwą scholę... i tak dalej, aż w końcu parafia zagrzmiała pięknym śpiewem, a Miszcz zamienił się w Mistrza. I to wszystko z lekkim przymrużeniem oka ;)

Każda część eposu ma dwudzielną budowę: najpierw opisane są mszalne ekscesy kiepskiego organisty i jego przełożonych, a później rozmowa muzyka ze świętą Cecylią (wyjątkiem jest część 1, w której anioł rozmawia z Miszczem). Mam zamiar stworzyć kilka części eposu- w każdej z nich poruszony zostanie jeden, konkretny problem organistyki liturgicznej. Dwie już napisałam- zachęcam do przeczytania pierwszej części:


Rozmowa Miszcza Organisty ze świętą Cecylią, czyli epopeja organistowska o tym, jak to droga przez ciernie do gwiazd prowadzi